Kościół Narodzenia
Najświętszej Marii Panny

Sanktuarium Matki Bożej Brzeskiej

Matka Boża Brzeska
koronowana
8 grudnia 1992 roku

Archidiecezja
Szczecińsko-Kamieńska

 width=

Brzesko Szczecińskie – wieś położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Pyrzyce. Brzesko jest jedną z najstarszych i największych wsi Ziemi Pyrzyckiej. Źródło niemieckie z 1932 roku „Heimatbuch das Kreises Pyritz” na str. 122 podaje: „W Ziemi Jordan, na Polskiej Drodze koło Brzeska stanął Otto w biskupim stroju, w otoczeniu swoich mnichów i polskich kapłanów, ochrzcił pierwszych pomorskich Wendów w roku 1124, a potem udał się do Pyrzyc.”
Pierwszego chrztu na Pomorzu w Brzesku dokonał biskup z Bambergu Otton dnia 3 czerwca 1124 roku w strumieniu, który do dnia dzisiejszego nazywa się Jordan i nadal płynie. Otton ochrzcił wówczas 30 osób ze wsi Brzezko. Było to zapewne przyczynkiem wczesnego rozwoju religijności w tym regionie. W II poł. XIII wieku zostaje wybudowany nowy kościół w stylu romańskim, który z licznymi renowacjami przetrwał do dziś. Wystawiony z granitowej kostki, prostokątny, salowy, bez chóru i wieży – wieżę murowaną postawiono w 1817 roku – zostaje przebudowany – m.in. w 1697 roku, Michał Pahl wykonał drewniane, pokrytego polichromią, ozdobne sklepienie. Iluzoryczne dwurzędowe, pięcioprzęsłowe sklepienie krzyżowe, ze zwisającymi konsolami z motywem szyszki. Pola sklepienia wypełnia bogaty ornament roślinny, postacie aniołów i wstęgi z wersetami biblijnymi. To unikatowe dzieło w Polsce, mimo iż znaczną część wyposażenia usunięto na początku XIX wieku.
Ołtarz główny, pentaptyk, z 1613 roku ze wstawionymi doń figurami gotyckimi z XV wieku. W szafie środkowej znajduje się łaskami słynąca figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem i cztery święte Dziewice po bokach, dzieło sztuki rzźbiarskiej nieznanego autora. Madonna z Dzieciątkiem stanowi centrum głównego ołtarza. Gotycka drewniana rzeźba Madonny z Dzieciątkiem, z pocz. XV wieku, o wys. 148 cm to prawdopodobnie kopia kamiennej rzeźby Madonny z katedry w Lubece – figura typu Niewiasty Apokaliptycznej stojącej na półksiężycu i depczącej głowę szatana. W bocznych, zamykanych skrzydłach, figury Dwunastu Apostołów. Po zamknięciu bocznych skrzydeł widać osiem malowideł w ciemnych kolorach przedstawiających cierpienie i mękę Chrystusa, które zostały namalowane przez Michała Haentza w 1613 roku. Z wyposażenia zwraca uwagę umieszczona na południowej ścianie bogato zdobiona rzeźbami i polichromią, renesansowa ambona z baldachimem, również autorstwa Michała Haentza z Choszczna.
Ponadto w świątyni znajduje się krucyfiks gotycki z II poł. XIV wieku i dwa świeczniki barokowe. Unikatowe drewniane pseudosklepienie, tworzące iluzję podziału na dwie nawy, po pięć przęseł każda, wykonał w 1697 roku Michał Pahl, samorodny talent, z zawodu pomocnik młynarski. Z powodu braku podpór, żebra sklepienia wspierają się na wiszących wspornikach ozdobionych liśćmi akantu i szyszkami. Także malowidła przypisuje się owemu młynarczykowi. Temat maryjny umieścił nad ołtarzem wokół figury Madonny. Jeden z aniołów z szarfą: „Przez Maryję do Jezusa”. Jest to jedyny napis w języku polskim na malowidle stropu.
Obejmujący parafię ks. January Żelawski w 1988 roku przeprowadził renowację kościoła i przyczynił się do odnowienia kultu maryjnego w najstarszym na Pomorzu Sanktuarium Maryjnym. Dziś licznie odwiedzane przez pątników i turystów z całego kraju i z zagranicy, a to również za sprawą powstałego Domu Pielgrzyma, w którym można się zatrzymać.